افراد کثیر السفر اگر ده روز در وطن یا غیر وطن اقامت نمایند، در سفر اول باید نماز را شکسته بخوانند، حال اگر در میان این ده روز به مسافرت بیش از حد ترخص بروند، مثلا برای تفریح، باز هم باید این حکم در سفر اول رعایت شود یا این که نماز کامل می باشد؟
شخصی که در مسافرت، نماز خود را شکسته بخواند چنانچه قبل از فوت وقت(یعنی زمان کافی برای ادای نماز کامل را دارد) به وطن خود برسد، باید نماز را به صورت کامل اعاده کند؟
آیا برای زنى که قصد جدایى از همسرش را ندارد و همچنین شوهر او تصریح کرده است که به وطن زوجه براى سکونت نمى رود، اعراض قهری حاصل مى شود؟ این حکم نسبت به فرزندان چگونه می باشد؟
