مسأله 1284ـ اگر امام در رکعتى که تشهّد ندارد اشتباهاً تشهّد بخواند، يا در رکعتى که قنوت ندارد اشتباهاً قنوت بخواند، مأموم نبايد تشهّد و قنوت را بخواند، ولى نمى تواند پيش از امام برخيزد، يا پيش از امام به رکوع رود، بلکه بايد مطلب را با علامت و اشاره اى به او حالى کند، و اگر نشد صبر کند تا امام تشهّد و قنوت را تمام کند و بقيّه نماز را با او بخواند.
مسأله 1256ـ اگر در رکعت دوم اقتدا کند قنوت و تشهّد را با امام مى خواند و احتياط آن است که موقع خواندن تشهّد زانوها را از زمين بلند کند و تنها انگشتان دست و سينه پا را بر زمين بگذارد (و به صورت نيمه خيز بنشيند) و بعد از تشهّد امام برخيزد و حمد و سوره بخواند و اگر براى سوره وقت ندارد، حمد را تمام کند و در رکوع، خود را به امام برساند.
مسأله 1088ـ نماز احتياط اذان و اقامه و سوره و قنوت ندارد و حمد را بايد آهسته بخواند، حتّى احتياط واجب آن است که «بسم اللّه» را نيز آهسته بگويد ودر ميان اصل نماز و نماز احتياط کارى که نماز را باطل مى کند انجام ندهد.
رَبَّنا آتِنا فِى الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِى الاْخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النّارِ: خداوندا در دنيا و درسراى ديگر به ما نيکى مرحمت فرما و ما را از عذاب دوزخ نگاه دار!
مسأله 1000ـ هرگاه قنوت را عمداً ترک کند قضا ندارد و اگر فراموش کند اگر پيش از آن که به اندازه رکوع خم شود يادش بيايد مستحبّ است بايستد و بخواند و اگر در رکوع يادش بيايد مستحبّ است بعد از رکوع قضا کند و اگر در سجده يادش بيايد بعد از سلام نماز قضا نمايد.
مسأله 998ـ در قنوت، ذکر و دعاى مخصوصى شرط نيست، همچنين بلند کردن دستها، ولى بهتر آن است دستها را تا مقابل صورت بلند کند بطورى که کف دست رو به آسمان باشد و آنها را به يکديگر بچسباند و ذکر خدا بگويد و يا دعا کند و هر ذکرى در قنوت بخواند جايز است حتّى گفتن يک «سُبْحانَ اللّهِ»، ولى بهتر است دعاهايى مانند دعاى زير را بخواند: «لا اِلهَ إلاَّ اللّهُ الْحَليمُ الْکَريمُ لا اِلهَ إلاَّ اللّهُ الْعَلِىُّ الْعَظيمُ سُبْحانَ اللّهِ رَبِّ السَّمَواتِ السَّبْعِ وَ رَبِّ الاْرَضينَ السَّبْعِ وَ ما فيهِنَّ وَ ما بَيْنَهُنَّ وَ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ وَالْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ» وحوائج دنياو آخرت را از خدا طلب کند.
مسأله 996ـ قنوت در تمام نمازهاى واجب و مستحب پيش از رکوع رکعت دوم مستحبّ است، ولى احتياط آن است که در نماز شفع قنوت را ترک نمايد و در نماز وتر با آن که يک رکعت است خواندن قنوت پيش از رکوع مستحب مى باشد.
هنگام دعای مستحبی «وَ تَقَبَّلْ شَفَاعَتَهُ فِی أُمَّتِهِ وَ ارْفَعْ دَرَجَتَهُ» که سفارش شده در تشهد خوانده شود، اگر در این زمان دست را به‌صورت دعا مثل حالت قنوت برگردانیم اشکال دارد؟
هنگامی‌که امام در رکعت اول بعد ازحمد و سوره اشتباهاً قنوت بگیرد در این صورت اگر مأموم ناخودآگاه به رکوع رود آیا باید برگردد و اگر برنگردد و در رکوع بماند تا امام برسد تکلیف او چیست؟
