این‌جانب مقلد امام خمینى (رحمه‌الله) بوده‌ام و به فتواى حضرت‌عالی بر تقلید از ایشان باقى هستم، ایشان در باب روزه مستحبى می‌فرماید اگر سبب اذیّت پدر و مادر و جد شود جایز نیست با توجّه به این مطلب که این‌جانب قادر به ازدواج نمی‌باشم و گرفتن روزه مستحبى را تنها راه جلوگیرى از فعل حرام یافته‌ام و از طرفى هم پدر و مادرم راضى به گرفتن روزه مستحبى توسط من نمی‌گردند و نمی‌توانم آنان را به این امر راضى کنم آیا باوجود چنین شرایطى می‌توان بدون در نظر گرفتن رضایت پدر و مادر روزه گرفت؟
من مسافری هستم که قصد ده روز درجایی را داشتم و طی این ده روز به روستاهای اطراف شهر برای تفریح بیشتر از حد مجاز ماندم، حالا که متوجه شدم روزه‌ام درست نمی‌باشد باید قضای روزه‌هایم را به‌جا بیاورم؟
