در قرآن کریم دستور به تسبیح بحمده آمده 15 سجده و غیره چرا ما در رکوع و سجود تسبیح و بحمده میکنیم این واو به چه معناست آیا معنای تسبیح را تغییر نمیدهد؟ طبق قرآن باید گفت سبحان ربی الاعلی بحمده در تفاسیر پاسخی درخور نیافتهام لطفاً اگر دراینباره پژوهشی شده منبع آن ذکر شود؟
در خصوص سایر اذکار نماز (آنهایی که در رساله آمده است مانند سمع الله لمن حمده، بحول الله و قوته ...، دو سلام اول سلام نماز الحمدالله که در ابتدای تشهد خوانده میشود، تکبیرهای واردشده، دعاهای سجده و قنوت و ... را میتوان به نیت ذکر مطلق گفت یا باید به نیت همان ذکر واردشده گفته شود؟
اگر جواب سؤال فوق نیت ذکر مطلق باشد، اگر ذکری را عمداً یا سهواً نه به نیت ذکر مطلق بلکه بهعنوان ذکر مستحبی نماز ادا کنیم، نماز چه حکمی دارد؟
بنده مرجع تقلید خود را به آیتالله شیرازی تغییر دادم و قبلاً در سجده سهو ذکر (بسمالله وبلله و صل الله علیه واله وسلم) میگفتم و اکنونکه دو سالی میشود مقلد آیتالله مکارم شیرازی هستم به فتوای ایشان عمل میکنم؛ آیا باید سجده سهوهای خواندهشده گذشته را دوباره طبق فتوای معظم له تکرار کنم؟