مسأله 478ـ «مبتدئه» و «مضطربه» و «ناسيه» و زنى که «عادت عدديّه» دارد، اگر خونى ببيند که نشانه هاى حيض داشته باشد، بايد فوراً عبادت را ترک کند و چنانچه بعد بفهمد حيض نبوده، بايد عبادتهايى را که به جا نياورده قضا کند، ولى اگر نشانه هاى حيض را نداشته باشد بر طبق حکم مستحاضه عمل مى کند تا ثابت شود که خون حيض است، ولى زنى که «عادت وقتيّه» يا «وقتيّه و عدديّه» دارد به محض ديدن خون در ايّام عادت، عبادت را ترک مى کند.
مسأله 477ـ «ناسيه» يعنى زنى که عادت خود را فراموش کرده، اگر ده روز يا کمتر خون ببيند همه اش حيض است و اگر بيشتر از ده روز ببيند، بايد روزهايى که خون او نشانه حيض دارد حيض قرار دهد (به شرط اين که کمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نباشد) و اگر بيشتر باشد، يا همه روزها را يک جور ديده، احتياط واجب آن است که هفت روز اوّل را حيض قرار دهد و بقيّه را استحاضه.
مسأله 475ـ «مبتدئه» يعنى زنى که دفعه اوّل خون ديدن اوست، اگر ده روز يا کمتر خون ببيند همه اش حيض است و اگر بيشتر از ده روز ببيند و همه اش يک جور باشد بايد عادت خويشان خود را، بطورى که در مسأله قبل گفته شد، حيض قرار دهد و بقيّه را استحاضه.
مسأله 474ـ «مضطربه» يعنى زنى که چند ماه خون ديده، ولى عادت معيّنى پيدا نکرده است، اگر ده روز يا کمتر خون ببيند همه اش حيض است و اگر بيشتر از ده روز ببيند چنانچه بعضى نشانه حيض داشته باشد و از سه روز کمتر و از ده روز بيشتر نباشد، حيض محسوب مى شود و اگر همه اش يک جور باشد مطابق عادت خويشاوندان خود عمل مى کند (اگر عادت همه يا اکثريّت قاطع آنها يکسان باشد) و هرگاه عادت آنها مختلف باشد، احتياط آن است که عادت خود را هفت روز قرار دهد.
مسأله 466ـ زنانى که فقط «عادت وقتيّه» دارند يعنى دو ماه پشت سر هم در وقت معيّن خون حيض ببينند سپس پاک شوند، ولى شماره روزهاى آن يک اندازه نباشد، بايد تمام آن را حيض قرار دهند به شرط آن که از سه روز کمتر و از ده روز بيشتر نباشد.
مسأله 459ـ هرگاه زنى در تمام ماه پاک نمى شود، ولى در دوماه پشت سر هم چند روز معيّن (مثلاً از اوّل تا هفتم ماه) خونى را که مى بيند، نشانه هاى حيض را دارد، امّا بقيّه چنين نيست، او نيز بايد همان ايّام را عادت قرار دهد.
مسأله 458ـ زنانى که عادت وقتيّه و عدديّه دارند همين که در ايّام عادت خون ببينند حائض مى شوند و تا پايان ايّام عادت، احکام حائض را دارند، خواه نشانه هاى خون حيض در آن بوده باشد، يا نه.
مسافری مسجدی را نجس کرده است و سفر خود را ادامه داده بدون اینکه آن را تطهیر کند و فعلاً امکان اطلاع دادن به خادم مسجد وجود نداد آیا لازم است برای تطهیر به آن شهر برود با توجه به مشقتی که دارد؟
جد پدری بنده زمینی را وقف امورخیر خاصی کرده است و برای آن از بین فرزندانش متولی مشخص کرده (متولی در قید حیات است ) این زمین توسط اداره اوقاف به یکی از ارگانهای دولتی تحویل داده شده و هم اکنون بیش از 10سال است که اداره اوقاف پولی جهت اجرای وقف به متولی نداده است و هدف وقف(که همان امر خیر مورد نظر واقف بوده است) اجرا نشده است؛و درحال حاضر سؤال بنده این است که وظیفه شرعی متولی علی رغم مذاکرات بی نتیجه متعددی که با اداره اوقاف صورت گرفته چیست ؟
من زمانی که بچه بودم ازمغازه ای چند تیکه مجسمه کوچک بدون اطلاع فروشنده برداشتم والان اصلانمیدانم صاحب مغازکجاست چکارکنم ( با توجه به مالیت نداشتن شرعی مجسمه آیا باید جبران نماید؟
اگر در یک خانواده پدر بعضی از کارها که واجب است را انجام ندهد مثلا سقف خانه با باران آمدن نم میزند و باید سقف پشت بام ایزوگام شود تا سقف خرابتر نشود ولی او روی خود نمیگذارد آیا اعضای خانواده می توانند پول او را برای انجام این گونه کارها بدون اجازه بردارند؟
در آذربایجان حجاب را ممنوع کرده اند و به اجبار از سر بانوان حجاب را بر می دارند، در این حالت وظیفه ی ما چیست؟ تقیه کنیم؟ یا باید اعتراض کنیم؟ یا جهاد کنیم؟
همسایه ای داریم که شوهرش کارهای ناشایستی با زنش انجام میدهد و جنون زن آزاری دارد،ولی زن به دلیل نداشتن سرپناه به اجبار با او زندگی می کند،وظیفه ی شرعی ما همسایگان چیست؟
آیا وظیفه دختران در خصوص عزت و احترام و رسیدگی به پدر و مادر به صرف ازدواج کردن آنها و داشتن زندگی مستقل نسبت به اولاد ذکور یا دختران ازدواج نکرده کمتر می باشد؟ و تبعیت زن در این مورد از شوهرش چگونه است؟ و آیا شوهر در خصوص رسیدگی و مراقبت از والدین سالخورده (دارای فرزندان ازدواج کرده و ازدواج نکرده دیگر می باشد) می تواند محدودیتی در نظر بگیرد و اعمال نظر نماید؟ اگر آری پس وظیف دختر در قبال پدر و مادر که قرآن تأکید فراوان بر احترام و عزت والدین دارد چه می شود؟
