بيمارانى به بيمارستان مراجعه می‌کنند كه قادر بر پرداخت هزينه درمان يا عمل جرّاحى نيستند. آيا مسئوليتى متوجه بيمارستان، دكتر جرّاح يا حكومت اسلامى هست؟ در صورت فوت يا نقص عضو، دیه‌ای بر ذمّه آن‌ها استقرار پيدا می‌کند؟
اگر پزشك روش درمانى يا دارويى را تعريف كند و بگويد: «اين دارو براى فلان بيمارى مفيد است» و يا بگويد: «درمان، مترتّب بر فلان داروست» بدون آنكه بيمار را وادار به مصرف آن دارو كند، آيا در اين حالت، در صورت عدم تأثير يا عوارض دارو، پزشك مسئول يا مديون است؟
دانشجويانى كه با استفاده از امكانات دولت اسلامى تحصیل‌کرده و موفّق بر اخذ مدرك پزشكى شده‌اند، آيا می‌توانند از مسئولیت‌هایی كه شرع و قانون بر عهده آن‌ها گذاشته شانه خالى كنند؟ مثلاً براى خدمت به بيماران به مناطق محروم نروند، يا اصلاً در كشور خود طبابت نكنند و بدين منظور هجرت كنند؟
