شما می‌فرمایید کسی نمی‌تواند برای دیگری نذر کند؛ برای مثال، اگر والدین برای فرزند صغیر خود، حتی پیش از بلوغ، نذر کنند که او کار خاصی را انجام دهد، نذر منعقد نمی‌شود در این صورت، نذر همسر عمران با عبارت «نَذَرْتُ لَکَ مَا فِی بَطْنِی مُحَرَّرًا» چگونه توجیه می‌شود؟ همچنین، اگر روایاتی بر عدم جواز و انعقاد چنین نذری دلالت داشته باشند، آیا این روایات مخالف قرآن کریم نیستند؟
اگر از یک استاد علم آموخته باشم و او شرط آموختن آن علم به دیگران را عدم دریافت هزینه عنوان کرده باشد آیا بنده در قبال آموختن علم به دیگری، حق دریافت هزینه ندارم؟ اگر بنده برای آموزش این علم متقبل هزینه شوم، حکم چگونه خواهد بود؟
