در مشاوره ها براي از بين بردن افكار وسواس از روش جلوگيري از رفتار و مواجهه براي عادي سازي كمك مي گيريم. منطق اين روش اين گونه است كه به بيمار گفته مي شود افكار و تصورات وسواسي راجع به بيماري خود، اعمال جنسي با محارم و كودكان و اقوام، و توهين به مقدسات را با افكار خنثاساز و جايگزين قطع نكند چون احساس گناه موقتا كم مي شود ولي اين افكار مزاحم در ذهن مي ماند در طول برنامه درمان او ياد مي گيرد كه تلاشي براي خنثاسازي يا جايگزين كردن آن افكار مزاحم نداشته باشد حتي بهتر است اين افكار را يادداشت كند و يا ضبط كند. در ابتداي درمان اضطراب زيادي را تحمل كند ولي بعد از چند گفته به ان افكار عادت مي كند و اضطراب و نگراني اش كاهش مي يابد و به مرور اين افكار از ذهنش پاك مي شود. با توجه اين كه فكر و تصور وسواسي خودبه خود به ذهن مي آيد و خود فرد هم راضي نيست ولي براي عادي سازي از افكار جايگزين و خنثي كننده استفاده نمي شود و يا حتي ضبط يا داشت مي شود. آيا به كار بردن اين تكنيك كه از نظر روان درماني موثر بوده شرعا ايرادي دارد؟
چنانچه عیوب فسخ نکاح مانند برص، نقص مادرزادی، افضاء، موانع مقاربتی و مانند آن قابل‌درمان باشد، آیا بازهم درصورتی‌که مردى پس از ازدواج متوجّه موارد مذکور گردد، اختیار بر هم زدن عقد را دارد؟
زنی که تخمدان پلی کیستیک دارد و دکتر پیشنهاد بارداری کرده و می‌گوید ماه سه باید سقط شود به خاطر پاک‌سازی رحم، آیا می‌تواند باردار شود و سپس در ماه سه سقط کند؟
با عکس‌برداری از جنين درون شكم مادرى، معلوم شد كه جنين ناقص‌الخلقه است و پس از تولد مانند تكه گوشتى به كنارى خواهد افتاد و هیچ‌گونه فعّاليّتى نمی‌تواند داشته باشد و فاقد هرگونه درك و شعور انسانى خواهد بود، اگر اين طفل به دنيا آمد و سپس بيمار شد، آيا جايز است كه هیچ‌گونه اقدامى در مورد درمان وى انجام نداد تا زودتر بميرد و چه‌بسا از درد و رنج هم راحت شود؟
این‌جانب پزشك متخصّص جرّاحى عمومى هستم. فرض بفرماييد بيمارى با سرطان پيشرفته معده مراجعه كرده و از بنده مى‌پرسد آيا درمان شما مرا علاج می‌کند؟ و من پاسخ می‌دهد خير. فقط كمى به طول عمرتان اضافه می‌شود. دوباره مى‌پرسد: آيا اجبار دارم تن به درمان بدهم، درصورتی‌که بار مالى آن را نمی‌توانم تحمل‌کنم و آزار و اذيت ناشى از جراحى و شیمی‌درمانی را هم به‌صرفه نمى‌دانيم؟
از طرف ديگر گاهى خود ما پزشكان مى‌دانيم آزار و اذیت عمل جراحى و شیمی‌درمانی در سنين بالا و بيمار ضعيف واقعاً به‌سختی تحمل می‌شود. اگر بيمار اين را بداند آيا حق دارد، درمان يا عدم درمان را انتخاب كند؟
خيلى از همكاران متعهد من قبل از شروع اين راه و آمدن خدمت شما اين توصيه را كردند كه اين راه را نروم چون به‌جایی ختم نمی‌شود و حضرات عموماً اين مسئله را تلقى بر صدور مجوز مرگ قبل از وقوع مرگ می‌کنند و از ابتدا مخالفت می‌شود. درصورتی‌که چنين قصدى نيست، بلكه فقط بايد بدانيم تا چه موقع حق‌داریم براى
بيمارى كه به مراحل آخر بيمارى رسيده كارهايى انجام دهيم كه سرمايه و جسم و روح و روان او را دستخوش تغييرات وسيعى قرار می‌دهد و مطمئناً به‌جایی نمی‌رسد. لطفاً به سؤالات زير پاسخ دهيد:
الف) آيا بايد انسان آزمايشگاهى باشد كه داروها روى او امتحان شود و از مجموع قضايا به نتيجه رسيد؟
ب) آيا مقرّرات الهى اين بنده اقتضا می‌کند كه حتماً پول و جانش را در اختيار ما قرار دهد و زجر آن را هم بكشد؟
ج) آيا حق دارد در فرصت نامعلوم باقيمانده به اعمال و زيارات برجای‌مانده خود برسد و در یک‌کلام مرگ راحت‌ترى را براى خود انتخاب كند؟
آيا دندان‌پزشک می‌تواند قبل از شروع به كار، به بيمار يا ولی او اعلان كند كه نسبت به ضررهاى احتمالى مسئولیتی نمی‌پذیرد؟ در صورت موافقت بيمار يا ولی صغير، اگر بيمار صدمه‌ای ببيند، آيا پزشك ضامن خواهد بود؟
آيا دندان‌پزشک می‌تواند براى درمان افراد غیرعادی (افراد حسّاس، بچه‌ها و مانند آن) با توجّه به‌وقت بيشترى كه صرف درمان می‌کند، مبلغ زيادترى مطالبه نمايد؟
به‌طورکلی با توجّه به علوم امروزى اگر بدانيم يا احتمال دهيم كه نجات جان بيمار وابسته به مصرف داروهاى خاصی است كه مضر است و اين مضرات به‌احتمال‌قوی براى همگان رخ خواهد داد و با تجويز پزشك، شخص دچار یک يا چند مورد از اين عوارض شود، آيا پزشك مسئول است؟
مبلغى پول در اختيار است كه آن را می‌توان يا صرف مداواى یک بيمار قلبى نمود، يا صرف ده بيمار ديگر كرد، كه به امراض ديگرى مبتلا هستند، حال اگر بيمار قلبى را مداوا ننماييم خواهد مرد و اگر مداواى بيماران ديگر را رهاسازیم دچار رنج‌های شديد و موجب پيشرفته شدن بيمارى آنان می‌گردد و راهى هم براى مداواى هیچ‌یک از بيماران فوق جز از طريق هزينه كردن اين پول وجود ندارد، در اين صورت تكليف طبيب انتخاب كدام طرف است؟
گوشت برخى از حيوانات حرام‌گوشت در معالجه بعضى از امراض مؤثر است، هرچند سند معتبر علمى و فقهى ندارد. شكار و استفاده از گوشت يا خون این‌گونه حيوانات چه حكمى دارد؟
من می‌خواهم بر روی صورت عمل لیزیک انجام ده برای زیبایی و نه درمان اما تا دو یا سه هفته نباید آب به آن بزنم. آیا با علم به این موضوع که مانع وضو و غسل است می‌توانم این عمل را انجام بدهم؟ در این مدت چگونه باید وضو و غسل را انجام ده؟
توصيه روان‌پزشکی نوين به گروهی از افرادی که تمایلات هم‌جنس‌گرایانه دارند و از داشتن چنين تمايلاتى ناراحت نيستند و آن را با درون خود موافق و مطابق می‌بینند و نسبت به جنس مخالف احساس كششى ندارند، بلكه بعضاً از جنس مخالف بيزار و متنفّرند، اين است كه رابطه جنسى خود را با یک فرد هم‌جنس برقرار كنند و از اقدام به ازدواج با غير هم‌جنس خوددارى نمايند. زيرا كراراً مشاهده گرديده كه اين افراد قادر به تحمّل جنس مخالف نبوده و ازدواج آن‌ها به طلاق می‌انجامد. نظر حضرت‌عالی در مورد درمان گروه دو چيست؟
