شناختی که در بعضی از احکام مانند غیبت موضوعیت دارد چگونه حاصل میشود؟ آیا صرف شنیدن اسم یا دیدن تصویر فرد هم صدق شناخت میکند؟
آیا ممکن است غیرروحانی، توانایى شناخت مجتهد و مرجع اعلم را داشته باشد؟ در این صورت، آیا قول چنین شخصى در اثبات اجتهاد یا اعلمیت حجّت است؟
نسبت به شخصى که از حوزههای علمیّه دور است، چگونه امکان دارد که بفهمد فلان آقاى اهل علم از اهل خبره است یا نه تا در مورد شناخت مرجع اعلم به قول او اعتماد کند؟
