در جمهورى اسلامى ایران چند میلیون دانش آموز اهل سنّت وجود دارد، که متولّى آموزش و پرورش آنها نظام اسلامى است. معاونت پرورشى وزارتخانه براى قرآن و نماز و دیندارى دانش آموزان شیعه در داخل و خارج مدرسه در ایّام تعطیل و غیر تعطیل برنامه ریزى مى کند. مثلا در بخش اقامه نماز، کتابهایى پیرامون احکام پسران و دختران تألیف نموده، و به مسابقه مى گذارد. و ممتازان را مورد تشویق قرار مى دهد. امّا در مورد دانش آموزان اهل سنّت تاکنون اقدامى صورت نگرفته است. با توجّه به این که: اوّلا: مسؤولیّت این دانش آموزان متوجّه نظام اسلامى است. ثانیاً: تدوین برنامه براى آنها از سوى نظام، زمینه ساز اعتماد آنها به نظام و وحدت جامعه اسلامى است. و ثالثاً: آنها با این کار از بسیارى از خطرها مثل گرایش به وهّابیّت و مکاتب الحادى مصون مى مانند.
به نظر حضرتعالى تدوین کتابهاى احکام طبق فقه اهل سنّت و به مسابقه گذاشتن آن بین دانش آموزان اهل سنّت چه صورتى دارد؟
با توجّه به اهمیّت مسأله ولایت اهل بیت(علیهم السلام)، که حقیقت ایمان و روح عبادات است، و هیچ عبادتى اعمّ از نماز و روزه و مانند آن بدون ولایت اهل بیت(ع) مقبول درگاه خداوند قرار نخواهد گرفت، و روایات در این زمینه در حدّ تواتر است، آیا حضرت عالى نماز را فرع بر ولایت مى دانید، یا ولایت را فرع بر نماز مى دانید؟ از نظر اهمیّت کدام یک از این دو مقدّم بر دیگرى است؟ عزادارى در مصائب ائمّه(علیهم السلام)، خصوصاً خامس آل عبا، حضرت سیّد الشهداء(علیه السلام) که از افضل قربات است، و آثار همان ولایت و محبّتى است که در اعماق وجود شیعیان و موالیان خاندان عصمت و طهارت(علیهم السلام) قرار دارد، چه نقشى در قبولى نماز و سایر عبادات دارد؟
