در بین اقوام ما رسم است نذری بهعنوان نذر داوود که نسلاندرنسل انجام میدادند تا به امروز وان به این صورت که قبل از اینکه گوسفند نذری را سر ببرن بایستی چاقو را نزد سیدی ببرن و او بران چاقو دعا بخواند بعد گوسفند را با آن سرمی برن و گوشت آن را تلیت میکنند و منتظر همان سید میشوند تا بیاید و بران دعا بخواند بعد گوشت را بین مردم تقسیم میکنند، آیا این نذر اشکالی ندارد؟
بعضی افراد آیه شریفه «انی وجهت وجهی للذی فطر السموات والارض حنیفا و ما انا من المشرکین» را بهعنوان دعا چنین قرائت میکنند: «انی وجهت وجهی للذی فطر السموات و الارض عالم الغیب و الشهاده حنیفا و ما انا من المشرکین»آیا تغییر در آیه شریفه قرآن بهعنوان دعا جایز است؟
آیا وقتی ما دعا میکنیم وقتی خداوند بخواهد اجابت کند بهاصطلاح دلش به رحم میآید (که خداوند از صفت بشری مبرّاست ) و یا با علم الهی خود هر چیزی که درست است انجام میشود و دعا کردن ما فقط نشاندهندهی افتادگی در برابر خداوند است، درحالیکه در قرآن آمده که مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم معنی این جمله چیست (آیا با صفات خداوند جور درمیآید)؟ در یککلام فلسفهی دعا و نیایش چیست؟
