بنده امروز نمازمغرب را میخواندم که سهواً نماز را تمام نکردم و فکر کردم نماز عشاء میخوانم در لحظه خواندن ذکر رکوع رکعت چهارم متوجه شدم که من داشتم نمازمغرب میخواندم ولی خب ادامه دادم و کامل خواندم حالا چند تا سؤال برام پیش آمده:
1-آیا میتوانم تغییر نیت بدهم و به نیت نماز قضای ظهر یا عصر یا عشاء ادامه بدم؟
2- آیا میتوانم به نیت نماز عشاء بزارم و بعداً نمازمغرب رو بخوانم؟
بنده بعضی وقتها شکمم باد میکند و موقع سجده نمازممکن است وضویم باطل شود به همین دلیل من سجده را نشسته بهجا میاورم آیا نمازم صحیح است؟ نمازهای گذشته که به این صورت خواندهشده چه حکمی دارد؟
بنده 5 سال نمازهاى قضایم را بهصورت پراكنده خواندم مثلاً اول عشا را خواندم بعد مغرب بعد صبح و عصر و ظهر چون شنيده بودم نمازهاى قضا نيازى به ترتيب ندارد حالا با اين وصف كه من اين جزئيات را نمیدانستم آيا نمازهاى من باطله و من بايد 5 ساله دیگر دوباره نماز قضا بخوانم؟
اگرمجتهدی که شرعا وظیفه ی انسان تقلید ازاوست، گفته باشدکه بنده راضی نیستم کسی بنده را مرجع خود قراردهد و از بنده تقلیدکند، شرعا تکلیف چیست؟ و با توجه به عدم رضایت او، اگر از او تقلید شود، این تقلید شرعا صحیح است یا باطل؟
اگر شخصی در گذشته ملکی را وقف نموده به شرط آنکه اگر اولاد او در آینده محتاج شد وقف به آنان برگردد -آیا وقف و شرط صحیح است یا باطل و آیا وراث می توانند به اداره اوقاف جهت پس گرفتن مال وفقی مراجعه کنند؟
اگر کسی در اولین ماه رمضان بعد از بلوغ، روزهاش را با عمل حرامی باطل کند تکلیف چیست (شخص این مسئله را بعد از گذشت چند سال به یاد آورده و دقیقاً نمیداند که در آن ماه رمضان ۱۵ سال تمام داشت یا خیر)؟
مسأله 1399ـ كارهايى كه روزه را باطل مى كند اگر عمداً و با علم و اطّلاع انجام دهد، علاوه بر اين كه روزه او باطل مى شود و قضا دارد، كفّاره نيز دارد; ولى اگر به خاطر ندانستن مسأله باشد كفّاره ندارد، ولى قضای آن واجب است.
مسأله 1397ـ احتياط واجب آن است که روزه دار به جايى نرود که مى داند چيزى در گلويش مى ريزند يا مجبورش مى کنند که روزه را افطار کند، امّا اگر قصد رفتن کند و نرود يا بعد از رفتن چيزى به خوردش ندهند روزه اش صحيح است.
مسأله 1396ـ اگر چيزى را به زور در گلوى روزه دار بريزند، يا سر او را در آب فرو برند، روزه اش باطل نمى شود، ولى اگر مجبورش کنند که خودش افطار کند، مثلاً به او بگويند اگر غذا نخورى ضرر جانى يا مالى به تو مى زنيم و او براى جلوگيرى از ضرر، غذا بخورد روزه اش باطل مى شود.
مسأله 1395ـ اگر روزه دار سهواً يكى از كارهايى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد و بعد به گمان اينكه روزهاش باطل شده دوباره يكى از آنها را عمداً بجا آورد بنابر احتياط واجب علاوه بر امساك آن روز، قضاى آن را نيز بجا می آورد، ولى كفّاره ندارد.
مسأله 1394ـ هرگاه يکى از امور نه گانه اى که قبلاً گفته شد سهواً يا بدون اختيار به جا آورد روزه اش صحيح است، ولى جنب اگر بخوابد و تا اذان صبح غسل نکند روزه اش به شرحى که قبلاً گفته شد اشکال دارد.
مسأله 1393ـ هرگاه يقين دارد که به واسطه آروغ زدن چيزى از گلو بيرون مى آيد که به آن قى کردن مى گويند نبايد عمداً آروغ بزند، ولى اگر يقين نداشته باشد اشکال ندارد و هر گاه بر اثر آروغ زدن بدون اختيار چيزى در گلو يا دهانش بيايد بايد آن را بيرون بريزد و اگر عمداً فرو ببرد روزه اش باطل است، ولى اگر بى اختيار فرو رود اشکالى ندارد.
مسأله 1392ـ اگر خرده هاى غذا يا حشره اى مانند مگس بى اختيار در گلوى روزه دار برود چنانچه بقدرى پايين برود که نمى توان آن را بيرون آورد روزه اش صحيح است و اگر بتواند آن را بيرون آورد بايد چنين کند و بيرون آوردنش ضررى براى روزه ندارد، بلکه اگر در اين حال فرو برد روزه اش باطل است.
مسأله 1390ـ اگر در شب چيزى بخورد که مى داند در روز بى اختيار قى مى کند روزه باطل نمى شود، ولى احتياط مستحب اين است که چنين کارى نکند و اگر کرد، روزه را قضا نمايد.
مسأله 1389ـ قى کردن از روى عمد روزه را باطل مى کند، هرچند براى نجات از مسموميّت و درمان بيمارى و مانند آن باشد، ولى قى کردن بدون اختيار يا از روى سهو روزه را باطل نمى کند.
مسأله 1388ـ تنقيه (اماله کردن) با مايعات روزه را باطل مى کند هر چند براى معالجه بيمارى و از روى ناچارى باشد، ولى استعمال شيافها براى معالجه اشکال ندارد و احتياط واجب آن است که از استعمال شيافهايى که براى تغذيه است خوددارى شود.
مسأله 1383ـ اگر در ماه مبارک رمضان پيش از اذان صبح از حيض يا نفاس پاک شود و براى غسل وقت ندارد تيمّم کند و روزه اش صحيح است، امّا اگر براى هيچ کدام از غسل و تيمّم وقت ندارد بايد بعداً غسل کند و روزه او نيز صحيح است.
